HIJAR

ښۀ وائې اشنا، د ننګيالو خبرې نورې دي پوئې شه د الفت د ليونو خبرې نورې دي Kha Wai Ashna Da Nangyalo Khabare Nure Di Poi Sha Da Ulfat Da Lewano Khabare Nure Di دا لږه قيصه زما د غم وه چې دې واورېده مکړه بيړه ودرېږه يو څو خبرې نورې دي ولې پکښې ستا هغه خواږۀ لوظونه نۀ ښکاري نن خو دې د سترګو پښتنو خبرې نورې دي بټ نه، د الفت لکه نينه هسې په تېښته یې ما خو درته وې د سوځېدو خبرې نورې دي راز د مینې زده کړه ترې، چې سوځي او ګډېږي هم دا دي او کۀ نه؟ د سپېلنو خبرې نورې دي پرېږده بېلوتۍ واعظه، وخت دے د بلبل او ګل بیا به اؤرو، نن د اورېدو خبرې نورې دي مُسک و د رقيب سره پۀ تريو تندي مې پوئي شوله وې چې پۀ تا باندې مې پېرزو خبرې نورې دي ګوره حمزه خلۀ پۀ خلۀ چې نۀ شې د رقيب سره تاته دي ښکاره چې د سړو خبرې نورې دي څه یې وې قاصده؟ وې چې ما ته ځواب ورسېد؟ وشوه، بس د تلو او نه راتلو خبرې نورې دي ښۀ دي ستا نازونه، خو لالیه زوړ استاذ یمه مه تېرباسه ما، د تېروېستو خبرې نورې دي څۀ پۀ ډېرو میو چې ساقي راته راګورې نۀ ستا د پېمانو او د لېمو خبرې نورې دي ګوره حمزه خولۀ په خولۀ چې نه شې د رقیب سره تا ته دي ښکاره چې د...

پهٔ دغه مينه مې د زړهٔ چرې باور نهٔ راځي هر ځلې کلکه وعده وکړي خو اکثر نهٔ راځي Pa Dagha Meena Mi Da Zarru Chare Bawar Na Razii Har Zaly Klaka Wada Okre Khu Aksar Na Razii راته یي وویل څهٔ ډېر پهٔ ژړغوني اواز نکريزې مهٔ راوړه دې کلي ته اختر نهٔ راځي زړګی مې خوږ دی پهٔ قلار شه سر مې مهٔ خوږوه نوي مئين لره واعظه عقل زر نهٔ راځي لکه غوړاسکے مې د زړهٔ پهٔ تيږه اوټوکېدو محبت نۀ د خلاصونې رو ګدر نهٔ راځي پخوا چې ويشتی ووم جانان د کشمالو پهٔ غنچه څومره خوشبو به مې يارانو د پرهر نهٔ راځي ټول ارمانونه ترينه ډېر پهٔ بې وسۍ تویيږې د زړهٔ کچکول پتري کوومه خو مګر نهٔ راځي د خداے دپاره پښتنو ځانونه اوپيژنئ ستاسو دپاره خو به ځانله پيغمبر نهٔ راځي د ذات جوهر مې منجمد شو پهٔ يو داسې کور کښې چرتۀ چې ټول عمر له سيوری وي او نمر نهٔ راځي د اباسين ارته سينه یې ډېر پهٔ مينه زغمي ګني نو کومې مرحلې د دهٔ پهٔ سر نهٔ راځي پروفیسر اباسین یوسفزئ صيب Pro Abaseen Yousafzai

د يو ملا نه مې تپوس وکړلو ما وې ملا صاحب! جنت به څۀ وي Da Yao Mula Mi Tapos Wakralo Ma We Mula Saib Janat Ba Sa Vi هغۀ پۀ ګېډه لاس وهۀ وئيل ئې تازه مېوې او د شودو رودونه خوا کښې کتاب ته يو طالب ناست ؤ ما وې چې تۀ به پکښې څۀ ووائې؟ د زلېخې کتاب ئې بند غونډې کړو وې چې ښائسته حورې او شنۀ خالونه شېخ د تسبو امېل پۀ لاس ولاړ ؤ پۀ خپله ږيره کښې ئې لاس وهلو دۀ پرې راؤدانګل نه داسې نۀ ده ښکلي غلمان او جنتي سُرونه يو خان په لويه سجده پروت پاڅېدو ما وې چې خان کاکا ستا څۀ رائے ده؟ خپله شمله ئې سموه وئيل ئې د سرو او سپينو عنبري کورونه خوا کښې يو ستړے شان مزدور ولاړ ؤ ما وې مزدوره تۀ جنت پېژنې؟ د خپل تندي خوله ئې وچه کړله وې چې مړه ګېډه خواږۀ خوبونه يو لېونے غوندې پۀ لار تیریدو ما وې چې يه فلسفي! تۀ څۀ وايې؟ خپل ببر سر ئې ګروو وئيل ئې بس د انسان د خوشحالو خوبونه ما دې خپل زړۀ ته سر ورښکته کړلو دۀ پۀ اوترو سترګو بره کتل دې شين اسمان ته غورېدو وئيل ئې ما اورېدل ترې دا يو څو لفظونه وئيل ئې اے د لا مکان خاونده پۀ خپل مکان کښې خپل اختيار جنت دے ګنې د دغه لېونتوب پۀ نامه کۀ نار وي نار، کۀ دار وي دار جنت د...

تم سے چھٹ کر بھی تمہیں بھولنا آسان نہ تھا تم کو ہی یاد کیا تم کو بھلانے کے لیے Tum se chhut kar bhi tumhen bhoolna asan na tha Tum ko hi yad kiya tum ko bhulane ke liye ندا فاضلی Nida Fazli

جام ایسا تیری آنکھوں سے عطا ہو جائے ہوش میں بھی رہوں اور نشہ ہو جائے Jaam aisa teri ankhon se ataa ho jaae Hosh mein bhi rahoon aur nasha ho jaae اس طرح میری طرف دیکھے مسیحا میرا درد دل میں بھی رہے اور دوا ہو جائے Is tarah meri taraf dekhe maseeha mera Dard dil mein bhi rahe aur dawaa ho jaae

  ہماری سمت ذرا اب وہ دیکھتا کم ہے تعلقات تو بہتر ہیں واسطہ کم ہے Humari Simt Zara Ab Woh Daikhta Kam Hy Ta'aluqat Toh Behtar Hein Wasta Kam Hy ملا تو کرتا ہے سب سے وہ مسکراتے ہوئے مگر خلوص جسے کہیے وہ ذرا کم ہے خلوص و پیار کے چرچے ہیں ہر طرف لیکن اس عہد نو میں مگر دوستو وفا کم ہے ہمیشہ ہچکیاں آتی ہیں ان کی یادوں کی یہ کس نے کہہ دیا یادوں کا سلسلہ کم ہے میں مصلحت سے تعلق ذرا نہیں رکھتا یہی سبب ہے کہ لوگوں سے رابطہ کم ہے حسین اس لیے خود کو سبھی سمجھتے ہیں کہ اپنے شہر میں اے نورؔ آئینہ کم ہے نورؔ قریشی NOOR QURESHI

آؤ بتلاؤں تمہیں کیا موت ہے اپنے پیاروں سے بچھڑنا موت ہے Aao Batlaoun Tumhein Kia Mout Hai Apne Piyaron Se Bichadna Mout Hai جاں ہتھیلی پر لیے پھرتے ہیں ہم عشق والوں کا قبیلہ موت ہے جسم سے جیسے نکل جاتی ہے جاں ہجر میں اک پل خدایا موت ہے اک تسلسل سے ہے قائم زندگی اپنے محور سے نکلنا موت ہے دل محبت سے نہ باز آیاکبھی عقل نے کہہ بھی دیا تھا، موت ہے مفلسی میں سب سہارے کھو گئے بیکسوں کا اب سہارا موت ہے کون تصویروں سے اب باتیں کرے یادِ ماضی کا حوالہ موت ہے عشق میں عنبر بڑے آزار ہیں کھیل یہ سارے کا سارا موت ہے فرحانہ عنبر FARHANA ANBAR