ستړې سوچ او ستړې خــیال مې دمه نۀ شـو تــصوُر کښې جـــــــوړ محل مې پورہ نۀ شـو Stare Soch Ao Stare Khayal Mi Dama Na Sho Tasawar Ke Jor Mahal Mi Pora Na Sho ما دہ خـــــــــیال ښاپیرې راوســته تر څـنګه خــــــــو خـــــــبر مي د زړګی نه ھغه نه شـو راشه اوګــــــورہ دہ خـپل لـــــیوني حال ته عشق کی بس لــوګے لــوګے شو لمبه نه شو لکه مـــــــینـه د نــفـرت بلا خـــــــــــــوړلـــي نن پتنګ څـــنګه جــل بــل په ډیــــوه نه شو مـــاته وائ بی لــتانه ژونـــــــــدے نه یـــم دغـــــه ســـوال د جانان ڈیــر عجیبه نه شو ده جـــانـان دہ مـــحـبت دغـــــه ثـبـوت دے چــــی زما لـــــیـونـي زړۀ نه خــفـه نه شــو ځان ته وائي چې پۀ ســـچه مســـــلمان یم ټوله ورځ کښې چې ئې مـخ پہ قبله نه شو ما الــیف نه ور تـــه ئ پــــورې بــیان کــړه اولــــس پــــوهـــه بیا په دي ســپاره نه شو چې یوځل مې دے لـــــیدلې لــــــیونۍ یـم بیا په خوب کښې هغه مخ راښکاره نه شو هـــــــر تکلیف ښه ده عذاب په شکل ګوري بیا هـم خداے ته دا مخلوق پۀ توبه نه شو نـــن د خـپل ملنګ جانان ته شوم حـــیرانه ولی تــیر چــــی نن زموږ پۀ ...