HIJAR

چې مستي وي‌ او ځواني وي او جانان وي او ډک جام Che Masti Wy Ao Zawani Wy Ao Janan Wi Ao Dak Jam ډېر ګلونه، لږ ياران او غمګين غوندې ماښام عشق څۀ اوور وي‌ او څۀ نور وي زړۀ لمبې لکه تنور وي پۀ دې ژوند به زۀ ورځار کړم جنتونه ستا تمام خو دا ګټه پۀ دې وکړي چې هيڅ رنګ له قرار نشته هر ساعت، هر رنګ د ژوند ستا د وخت بې کس غلام او جنت کې ملا وايي وخت به وي زما غلام دې چې ورک شي او زۀ شته شم ټول به وران مې شي تمام چې زۀ ټول عمر زلمی يم زلميتوب به يو عذاب شي ځکه اوس راباندې ګران دے چې خايست شي زر تمام تل سپوږمۍ د څوارلسمې، تل جانان د شپاړسمې تل ځواني،‌ سيند د شرابو، دا دوزخ دے کۀ انعام دې دنيا پسې به ژاړم دا تيارۀ هلال به غواړم هره ورځ به يادومه نرۍ لړه د ماښام تنګ د حورو وفادارو بې‌ وفا جانان به غواړم ستا ادم پۀ ذات ښکاري دی د ښکار خوند کوي هر ګام د مستۍ د سيند پۀ غاړه ثوابي روژې به نيسم اسويلي به کوم يادوم به د ساقي نيمګړے جام هر يو شے چې ابدي شي يو آفت شي يو عذاب شي بس يو تا سره مزه کړي دا ازل، ابد، دوام بنده نوي رنګ محل کښې نوے نوے جانان غواړي بيابان کې سرۀ ګلونه توره شپه،‌ څراغان غواړي تل تيار...

چې مدام پورته کوونکے ستا د ناز یم ځکه هسې د هر چا نه بې نیاز یم Che Mudam Porta Kawonky Sta Da Naz Yam Zaka Hase Da Har Cha Na Beniaz Yam د قیامت وعده دې لنډه راته کېښوه زۀ لۀ دې فریبه ډېر دور او دراز یم د هستۍ دا خوبولې نغمې څۀ دي؟ خو بس دا چې تۀ مطرب یې زۀ دې ساز یم هغه زۀ چې تاته مخ کړم حقیقت یم هغه زۀ چې تاته څټ کړمه مجاز یم تۀ چې څو یې پرده خوښه بې حجابه زۀ چې څومره خودنما یم هومره راز یم تۀ کۀ شمعه خندنے یې په امکان کښې زة ګریان د سوي زړۀ سوز او ګداز یم ستا پۀ مخ باندې دا زما انجام دے هم اعجاز یې د مخ ښکلے پۀ آغاز یم خو وزر مې د مجاز وي پرې یرېږم ګنې عرش مې یو قدم هغه پرواز یم تعالي مې د غرور لۀ مخې نۀ ده تورې سترګې پۀ رنجو د امتیاز یم چې دې مینې کړم غریب غریب نوازه دا لۀ ستانه زۀ حمزه غریب نواز یم حمزه بابا Hamza Baba

وګوره دبدب زما سل مې پۀ اردل کښې ځي سل مې غلامان دي، سل اسونه پۀ سل لارې ځي Wogora Dabdab Zama Sal Mi Pa Ardal Ke Zii Sal Mi Ghulaman Di Sal Asona Pa Sal Lare Zii سل پکې ریبارې ځي سل مې محلونه دي سل مې برجلونه دي سل پکښې ډالونه دي سل پرې اویزانې کټارۍ دي د غضب زما وګوره دبدب زما سل دي جلادیان پکښې سل دي دورانچیان پکښې سل دي نوکران پکښې سل می لګیدلي خنجرونه پۀ اوربل کښې ځي سل مې په اردل کښې ځي سل دي سهیلۍ زما سل ګډې، چیلۍ زما سل پړي، سیلۍ زما سل مې کيجاوې د سلو سترګو راته دارې ځي سل پکې ریبارې ځي سل مې صفتونه دي سل مې نوبتونه دي سل مې جماتونه دي سل مې شجرې دي، سل کتابه د نسب زما وګوره دبدب زما سل مې سفیرۍ کوي سل زمیندارۍ کوي سل مې نوکرۍ کوي سل مې پۀ قولبو پسې جامبړي پۀ غوبل کښې ځي سل مې پۀ اردل کښې ځي سل مې ماشومانې دي سل پکښې ځوانانې دي سل مې بوډۍ ګانې دي سل مې مخکښې وروستو، سل کم عقلې، سل هوښیارې ځي سل پکښې ریبارې ځې سل پۀ زړۀ زخمونه مې سل سل پرهرونه مې سل قسمه دردونه مې سل ځله غوسېږي زړهٔ نادان دے بې ادب زما وګوره دب دب زما سل یې اداګانې دي سل یې جفاګانې دي سل یې خنداګانې دي سل یې ښا...

ہم تم ہوں گے، بادل ہو گا رقص میں سارا جنگل ہو گا Hum Tum Hongy , Badal Hoga Raqs Mein Sara Jangal Hoga کس نے کیا مہمیز ہوا کو شاید اُن کا آنچل ہو گا پیار کی راہ پہ چلنے والو رستہ سارا دلدل ہو گا وصل کی شب اور اِتنی کالی اُن آنکھوں میں کاجل ہو گا آنکھوں نے گستاخی کی ہے دشت یقیناً جل تھل ہو گا تیغِ نظر سے ڈرنا کیسا دل پہ وار مسلسل ہو گا باتوں میں نادانی ہو گی بھولا بھالا سانول ہو گا کیا ملنا فاروق سے لوگو ہو گا کوئی پاگل ہو گا فاروق روکھڑی Farooq Rokhri

کبھی تم سوچو محبتوں میں انا کا تعلق کہاں لکھا ہے ؟ کہاں لکھا ہے کہ چاہت ہو تو جو روٹھ جاؤ تو پھر نہ مانو کہاں لکھا ہے ذرا سی رنجش میں چاہتوں کو دفن ہی کردو بتاؤ مجھ کو کہاں لکھا ہے؟ محبتیں تو انا کی بدبو سے پاک ہوتی ہیں محبتیں تو خوشبوں کا نصاب ہوتی ہیں محبتیں تو گلاب ہوتی ہیں Kabhi tum socho Muhabaton ka anna ka taloq Kahan lekha hy Kahan lekha hy chahat agr ho to Jo roth jaao to phr nh mano Kahan lekha hy Zara c ranjesh mein chahaton ko Dafan he kar do Batao mojh ko kahen lekha hy Muhabaten to anna ki badbo pak hoti hain Mohabten to khushiyan ka nesab hoti hain Muhabaten to gulab hoti hain

اشک آنکھوں میں چھپاتے ہوئے تھک جاتا ہوں بوجھ پانی کا اٹھاتے ہوئے تھک جاتا ہوں Ashk ankhon mein chhupate huay thak jata hoon Bojh pani ka uthate huay thak jata hoon پاؤں رکھتے ہیں جو مجھ پر انہیں احساس نہیں میں نشانات مٹاتے ہوئے تھک جاتا ہوں Pa’on rakhte hain jo mujh par unhen ehsas nahi Main nishanat mitate huay thak jata hoon برف ایسی کہ پگھلتی نہیں پانی بن کر پیاس ایسی کہ بجھاتے ہوئے تھک جاتا ہوں Barg aisi ke pighhalti nahi pani ban kar Piyas aisi ke bujhate huya thak jata hoon اچھی لگتی نہیں اس درجہ شناسائی بھی ہاتھ ہاتھوں سے ملاتے ہوئے تھک جاتا ہوں Achi lagti nahi is darja shanasaiy bhi Hath hathon se milate huay thak jata hoon غمگساری بھی عجب کار محبت ہے کہ میں رونے والوں کو ہنساتے ہوئے تھک جاتا ہوں Ghamgusari bhi ajab kaar e muhabbat hai ke main Rone walon ko hansate huya thak jata hoon اتنی قبریں نہ بناؤ میرے اندر محسن میں چراغوں کو جلاتے ہوئے تھک جاتا ہوں Itni qabren na banao mere andar Mohsin Main charaghon ko jalate huay thak jata hoon محسن نقوی Mohsin Naqvi

مری جانب نگاہ ناز کر آہستہ آہستہ مرے دل کے جزیرے میں اتر آہستہ آہستہ Meri janib nigah e naz kar ahista ahista Mere dil ke jazeere mein uter ahista ahista محبت دونوں جانب ہے، تفاوت صرف اتنا ہے ادھر ہے تیز رو لیکن ادھر آہستہ آہستہ Muhabbat donon janib hai, tafavut sirf itna hai Udhar hai tez rau lekin idhar ahista ahista سحر آئی، نہ آئے وہ ستارو جاؤ، سو جاؤ کہ اب چلتے ہیں ہم بھی اپنے گھر آہستہ آہستہ Sahar aiy, ana aye wo sitaron jao, so jao Ke ab chahte hain hum bhi apne ghar ahista ahista جو کل تک میری بربادی کی قسمیں کھاتے پھرتے تھے وہی اب ہو رہے ہیں در بدر آہستہ آہستہ Jo kal tak meri barbadi ki qasmen khhate phirte thay Wohi ab ho rahe hain dar ba dar ahista ahista نہ جانے رہروان راہ کا اب حشر کیا ہو گا بھٹکتے جا رہے ہیں راہبر آہستہ آہستہ Najane rehruwane raah ka ab hashr kia ho ga Bhatakte ja rahe hain raahbar ahista ahista خدا کے واسطے سمجھا بجھا کر روک لے کوئی وہ دیکھو جا رہے ہیں روٹھ کر آہستہ آہستہ Khuda ke waste samjha bujha kar roak le koi Wo dekho ja rahe hain rooth kar ahista ...