HIJAR

رتجگے چھین لے، آنکھوں سے جلن لے جائے کوئی آئے، مری صدیوں کی تھکن لے جائے Rutjagay Cheen Ly , Aankhon Se Jalan Ly Jaye Koi Aaye , Meri Sadion Ki Thakan Ly Jaye تیرے ہونے سے ہر اک چیز کشش رکھتی ہے اب زمیں کھینچ لے کوئی کہ گگن لے جائے روزنِ دیدۂ انساں میں جڑی ہیں کیلیں دل میں کیسے کوئی سورج کی کرن لے جائے سرمد جمال Surmad Jamal

میں لوکاں نوں لکھ واری سمجھایا اے بندہ جگ تے ڈِگیا نئیں اے، آیا اے Main Lokaan Nu Lakh Wary Samjhaya Ae Banda Jag Ty Digia Naein Ae , Aaya Ae دِل نہیں مندا اُنج پر حالت دسدی اے ساڈے دیس تے ڈین کسے دا سایہ اے کناں نوں ہتھ لالئے سپ تے ٹھونہیاں نیں ایتھے جیہڑا لوکاں رنگ وکھایا اے میں ای نہیں گبھرایا تک کےشیشے نوں مینوں تک کے شیشہ وی گھبرایا اے ساری عُمراں پڑھنا اے، نہ پڑھیا سی جیہڑا مینوں تیرے عشق پڑھایا اے سندھو اوہیو اوہیو اک دِن بُھگتے گا جِہنے جِہنے جو جو ظُلم کمایا اے ارشاد سندھو Irshad Sindho

سائیں Saein سائیں تو اپنی چلم سے تھوڑی سی آگ دے دے Saein Tu Apni Chilam Se Thodi See Aag De Dy میں تیری اگربتی ہوں اور تیری درگاہ پر مجھے ایک گھڑی جلنا ہے یہ تیری محبت تھی جو اس پیکر میں ڈھلی ا ب پیکر سلگے گا تو ایک دھواں سا اٹھے گا دھوئیں کا لرزاں بدن آہستہ سے کہے گا جو بھی ہوا بہتی ہے درگاہ سے گذرتی ہے تیری سانسوں کو چھوتی ہے سائیں آج مجھے اس ہوا میں ملنا ہے سائیں تو اپنی چلم سے تھوڑی سی آگ دے دے میں تیری اگر بتی ہوں اور تیری درگاہ پر مجھے ایک گھڑی جلنا ہے جب بتی سلگ جا ئے گی ہلکی سی مہک آئے گی اور پھر میری ہستی راکھ ہو کر تیرے قدم چھوئے گی اسے تیری درگاہ کی مٹی میں ملنا ہے سائیں تو اپنی چلم سے تھوڑی سی آگ دے دے میں تیری اگربتی ہوں اور تیری درگاہ پر مجھے ایک گھڑی جلنا ہے امرتا پریتم Amirta Preetam

دا چې غمجنې شوګېرې کوې دا چاته کوې لکه مرغۍ په غنو شپې کوې داچاته کوې Da Che Ghamjane Shogery Kawi Da Chata Kawi Laka Maghay Pa Ghano Shpay Kawi Da Chata Kawi چې دې ښېرې وسېځي شونډې دعاګانې یې کړه په دعاګانو کښې ښېرې کوې دا چاته کوې په خاموشۍ کښې هېبت ناکې زلزلې راولې دا کله کله چې نارې کوې دا چاته کوې تا خو دا ټول سپرلی په دې دامانو ځان له تېر کړو چه د ګل پاڼو نه جامې کوې دا چاته کوې ته خپل غمجن غمجن اواز رسؤل چاته غواړې دا کله کله چې ټپې کوې دا چاته کوې خال په تندي ږدې د رېدي د زړۀ د سوي داغه چې د غانټولو نه ګجرې کوې دا چاته کوې دا تاته چا دي در زده کړي د سائل سندرې چې په سندرو کښې ګیلې کوې دا چاته کوې رحمت شاه سائل Rehmat Shah Sael

دیندارۍ رانه د ژوند بهار اغستے ما د خپلې ځوانۍ ډېر ازار اغستے Deendary Rana Da Jwand Bahar Aghesty Ma Da Khpaly Zawanai Der Azar Aghasty زۀ پۀ داسې مذهبي فضا کښې اوسم چې زما نه ئې خپل واک اختيار اغستے د ديدار د خوند خو دغه اندازه ده چې منصور پسې پۀ خوښه دار اغستے غېر غماز مې لمبې بلې پۀ وطن کړې پکښې اور، سروې، نښتر، چينار اغستے پۀ دې ښکلې جنتي سيمه غوغا ده هر سړے پۀ مخه تور ښامار اغستے زلمو! ژوند نه مزې واخلئ! ستاسو وار دے مونږ څۀ مات ګوډ، خپله برښه وار اغستے خپل قسمت زما د خپلو لاسو جوړ دے دې قسمت رانه د خرۀ شان کار اغستے د دې وخت دردونه اړوي پۀ ساز کښې روغاني يو چترالے سيتار اغستے ارواښاد عبدالرحیم روغانے Abduraheem Raghane

کۀ دې رانکړې د سرو منګولو نوکې شاه ملوکې زما خاورې به جارو کې Ku De Ranakre Da Sro Mangolo Nooky Shah Malooky Zama Khawre Ba Jaro Ky ستا مقام ته پېش پۀ خوي د آينې شوم ټول راټول درته لۀ خپلو خېلخانې شوم نيمايي اوربل دې ښکاري لۀ پلوه نيمۍ ويلې شوم نيمۍ نينې نينې شوم الوچه زنه به چا باندې دارو کې شاه ملوکې ګرد اوبۀ شوم په تالو کې! درته خم پۀ هرې خامې بهانې شوم چې درباندې د ټټر پۀ تاخانې شوم دم په دم درته بدل شوم بېلابېل شوم بيا دې يو موټی غنم د نظرانې شوم ملايکې به لا راولې پۀ کوکې شاه ملوکې کۀ زړۀ جولۍ اوتو کې افسانه دې د ميراتې استانې شوم تۀ د بل شوې زۀ د ټولې زمانې شوم ما ويل ګوندې شم خالي به دې لۀ ياده قرباني د احتمال پۀ قرينې شوم پوهېدم چې پۀ درياب به مې لاهو کې شاه ملوکې ايرې سترګو ته راپوکې ډېر پۀ خپل زنګون پاچا د اندېښنې شوم سر مې جګ کړو لونګين دې پۀ سينې شوم معجوزه ده کۀ مې پاڼه شوه بدله ستا په کټ کې لکه هار دانې دانې شوم سر تر پايه دې خولې يم پۀ سالوکې شاه ملوکې نبض مې نۀ دے پۀ قابو کې بشير باران Basheer Baran

اے د زړهٔ سلطانه! تهٔ د زړهٔ سلطان د چا يې؟ ستا رنځوران ډېر دي وايه تهٔ درمان د چا یې؟ Ae Da Zrru Sultana ! Tu Da Zrru Sultan Da Cha Ye? Sta Ranzoran Der Di Waya Ta Darman Da Cha Ye? اور د اننګو دې څوک پاخهٔ کړل څوک يې وسول اے پهٔ مخ آتشه! سود د چا، تاوان د چا یې؟ ډېر دي ميخانې لره ورځي د شونډو جام له وايه تهٔ خاصه ساقي د چا، مغان د چا يې؟ ډېر درته خراب زړونه کباب پهٔ طمع ناست دي یاره شرابخوره تهٔ مېلمه پهٔ خوان د چا یې؟ هر څوک دې پهٔ ځار او پهٔ قربان او پهٔ جان بولي جان خو بېشک جان یې ولې وایه جان د چا یې؟ پټ دي کهٔ ښکاره دي مئین ټول پهٔ تا ډاډه دي ووایه څرګند، ظاهر د چا، پنهان د چا یې؟ خلک درته خانه خانه وایي چاپلوسي کړي وزمایه خپل حکم چې پهٔ صدق خان د چا یې؟ زهٔ درپسې درسته شپه پټ ژاړم لکه پرخه تهٔ سبا خندان لکه ګل واز ګرېوان د چا یې؟ علي خان بابا Ali Khan Baba