HIJAR

عشق اڑواے خاک گلیاں دی، عشق دا سجڑاں روپ تے ویکھ حرص حوس توں پاک عشق دی بانہواں وچ محبوب تے ویکھ Ishq Udwaye Khak Galion Di , Ishq Da Sajdan Roop Ty Vakh Hiras Awas Tuun Pak Ishq Di Banhwan Wich Mahboob Ty Vakh عشق تے ہڈاں اندر رچیا ، عشق ماہی وچ لوں لوں نچیا عشقا عشقا مار کے کوکاں عشق دا بنڑ مجذوب تے ویکھ عشق دی راہی جیہڑے ٹردے _ مر جاندے، واپس نئیں مڑدے ہس کے سولی چڑھ جاندے، عشق دے اچے اسلوب تے ویکھ عشق تے سائیاں در در رولے، جند کٹواۓ، اف نہ بولے یار سجن دی دید دی خاطر عشق ہویا مصلوب تے ویکھ ناد علی شاہ مستم Nad Ali Shah Mastam

     کالا کاں وے بنیرے بولے اینہوں رج رج چوریاں پاٸیے Kala Kaan Wy Banere Boly Enhon Raj Raj Ke Choorian Paayei ”کیہڑے“ ویلے آ جا وے ڈھولا ”اسیں“ لگی اپنی نبھاٸیے کول ”بِٹھا“ کے چوری پا کے نہ تاڑی مار ”اُڈٸیے“ ”آٶن“ ملن دی خبر اےدیندا ”ایہنوں“ کیوں ”جھوٹا“ سداٸیے ”بُھکھ“ دید ماہی دی کاواں ”اسیں“ تیری تے مٹاٸیے (اَمیر عثمان ) (Ameer Usman)  

سانبھ توں اپنی یاری ساری رات میں جاگاں ساری ساری Sanbh Tuun Apni Yaari Sari Raat Main Jagaan Sari Sari میرے اندر عیب ہزاراں تیری صورت پیاری ساری اوہنے نظراں بھر کے تکیا پیریں پئی فنکاری ساری اوہدی مورت فیر نہ لبھی پھولی میں الماری ساری چڑھدا سورج ویکھ کے ہسیا کتھے رات گزاری ساری الطاف بوسال Altaf Busal

شاماں ویلے یاد آؤندا اے اپنے گھار دا بوہا خاباں دے وچ ہن تے سانوں واجاں ماردا بوہا Shaman Vaily Yaad Aaounda Ae Apne Ghar Da Boha Khaban Dy Wich Hun Ty Sanon Wajan Mar Da Boha اپنی یاری نال فقیراں جیہڑے مالک دل دے اج تائیں جاکے تکیا نہیں ہے کئیں زردار دا بوہا دل دی سدھر پھڑ کے انگلی لئے جاۓ سانوں اوتھے پلکاں دے نال چمییے جا اوس منٹھار دا بوہا

ایڈی سوکھی گل نئیں ہوندی چھیتی مشکل حل نئیں ہوندی Aedi Sokhy Gal Naein Hondi Cheeti Mushkil Hal Naein Hondi صبح دی آس نہ لَے کے آویں سوہنیا ساڈے ول نئیں ہوندی وٹا وجے پانی دے وچ ایویں تاں ہلچل نئیں ہوندی شام ہجر دی آ جاوے تاں اے جی شام ڈھل نئیں ہوندی ساڈی کیہ طبیعت ربا نال کسے دے رل نئیں ہوندی آون والیا اج ای آوِیں پیار دے وچ تے کل نئیں ہوندی سچی گل تاں کہنی پیندی بُلھاں اُتے ٹھل نئیں ہوندی

زندگی دا رنگ اے تے رنگ وی اے آخری ساہواں نال جنگ اے تے جنگ وی اے آخری Zindagi Da Rang Ae Ty Rang Vi Ae Aakhiri Sahwan Naal Jang Ae Ty Jang Vi Ae Aakhiri توڑ بیٹھاں تلی تے میں ساریاں محبتاں ہتھ اوہدی ونگ اے تے ونگ وی اے آخری آ جا دونویں رل کے زمانے پار چلیے تیرا میرا سنگ اے تے سنگ وی اے آخری دل دیاں سدھراں نوں مار کے میں جی رہیاں سکھ میری منگ اے تے منگ وی اے آخری آخری اے ساہ ظفر میری ایس جان دا گھڑی میتھوں تنگ اے تے تنگ وی اے آخری ظفر اقبال چونیاں Zafar Iqbal Chonian

مینوں تاں انج لگدا اے مسئلہ نک تے پگ دا اے Meeno Taan Inj Lagda Ae Masla Nak Ty Pag Da Ae جیہڑا رونا میں پیا رونداں ایہو سارے جگ دا اے ہنجو تے نئیں اکھاں وچوں لہو پیا ویکھ لے وگدا اے مسئلے ہور وی ہین بتھیرے ہک نہ پیٹ دی اگ دا اے رب نوں جےمنظور نہ ہووے بندہ کیہہ کر سگدا اے ہے شاہ رگ توں نیڑے جیہڑا واقف اوہ رگ رگ دا اے ساغر ہاشمی Saghar Hashmi

ساڈے شہر دی ریت اے وکھری سانجھا رب، مسیت اے وکھری Sade Shehar Di Reet Ae Wakhry Sanjha Rab , Maseet Ae Wakhry میرے دل اچ کھوٹ ذرا نہ تیری اپنی نیت اے وکھری سانبھ توں اپنی دنیا داری پیار، پریم، پریت اے وکھری میری ہار دا سنگی کوئی نہ پر کد میری جیت اے وکھری کوئی نہ راز چھپاون ہووے اوہدی پچھ پرتیت اے وکھری الطاف بوسال Altaf Bosal

کاغــذاں اُتـے لِیک لِیک کــے پُٹھیاں سِـدھیاں لِیکاں ھور دھیانے پائیاں ہوئیاں نے میں اندر دِیاں چِیکاں Kaghaz utte leek leek ke putthiyan sidhiyan leekan Hor dhiyane paiyan hoiyan ne main andar diyan

نہ وی ہوون تاں وی سوہنے لگدے نیں کُجھ بندیاں دے ناں وی سوہنے لگدے نیں Na Vi Hovan Taan Vi Sohne Lagde Nen Kujh Bandiyan De Naam Vi Sohne Lagde Nen دِل وِچ ہووے آس کِسے دے آون دی اودوں کالے کاں وی سوہنے لگدے نیں رب دی قسمے، رُکھ سجناں دے ویڑھے دے دین نہ بھاویں چھاں وی، سوہنے لگدے نیں سجناں دے تِل ٹھوڈی تے یا بلیاں تے ہوون جیڑھی تھاں وی، سوہنے لگدے نیں

نہ خنجر وار کر سگدے نہ کاتی مار ڈیندی اے اساں لوکیں کوں خود اپݨی حیاتی مار ڈیندی اے Na Khanjar War Kar Sagdy Na Kati Mar Dendy Ae Asan Loken Kun Khud Aety Hayaty Mar Dendy Ae اساں اپݨیں اُمیدیں دی پناہ وچ بے پناہ تھئے ہیں اے جنڄ اپݨی خوشی کیتے براتی مار ڈیندی اے میں زندہ ہاں، میڈے بُکھ توں علاوہ ڈھیر مسلے ہِن مگر فطرت میڈے منہ تے چپاتی مار ڈیندی اے میں کہیں فوٹوگرافر تے کوئی الزام کیا ݙیواں میکوں اکثر میڈی تصویر ذاتی مار ڈیندی اے

کیوں پھرنی ایں ہو مستانی سدا نہ راہسی الڑھ جوانی Kyun Phirni En Ho Mastani Sada Na Rehsee Aladh Jawani خمر پیالے پی کے پیاری بھل گئی تینوں ساڈی یاری ازلی پریت پرانی کھوہل کے گھونگٹ دیکھ نظارہ نظر آوے تینوں یار پیارا کیوں ہوئی حالَ حیرانی یار یاراں نوں سینے لاون لا کے پریتاں توڑ نبھاون جان کرن قربانی یار بنا کے نہ بھل جاویں کالو بلا دا قول نبھاویں جو کیتا قول زبانی بیٹھ غیراں نال دکھ سکھ پھولیں یار بلاوے کیوں ناں بولیں سوہنا تیرا دلبر جانی یار رُسے نہ کدھرے ڈھوئی صمً بکًم کیوں چپ ہوئی دو دم دی زندگانی دل کملے نال نہ کر ٹھگیاں بھل ناں جاویں دل دیاں لگیاں ھوسی کرم ربانی

اکھ وچ خواب سجا بیٹھے آں بے پرواہ نال لا بیٹھے آں Akh Wich Khuwab Saja Baithay An Be-Parwah Naal La Baithay An دل دے خالی ورقے اُتے اودا ناں لکھوا بیٹھے آں جگری یار سمجھ کے اونوں دل دا حال سنا بیٹھے آں کچ دیاں گلداناں دے وچ سجرے پھل سجا بیٹھے آں حرف گلاباں تے نہ آوے تتلی آپ اُڈا بیٹھے آں رج کے انوں سون نیں دتا کچھی نیند اُٹھا بیٹھے آں شمیم خورے کی بننا اے ساڈا عشق دا پیچا پا بیٹھے آں شمیم چودھری Shameem Chodry

کجھ نین سوالی کجھ نین سوداگر رل نیناں پائیاں ہٹیاں Kuch Nain Sawaly Kuch Nain Sodagar Ral Nainan Paeyan Hatyan کجھ نین نیناں دے سودے کردے کجھ نین بھریندے چٹیاں کجھ نین نیناں نوں زخمی کردے کجھ نین کریندے پٹیاں غلام فریدا لڑ نین جے جاون اساں ہور کی کرنیاں کھٹیاں خواجہ غلام فرید کوریجہ Khuwaja Ghulam Fareed Koreja

دینا ایں یار سزاواں بس کر کر دے معاف خطاواں بس کر Daina En Yaar Sazawan Bas Kar Kar Dy Mua'af Khatawan Bas Kar توں زخم دتے میں سی نئیں کیتی ویکھیں مر نہ جاواں بس کر توں جھڑکیں فیر وی ہس کے میں دل پیراں ہیٹھ وچھاواں بس کر گَل سن مینوں لوہڑ ہے تیری تینوں کہڑا واسطہ پاواں بس کر سن تیرے ہتھ شفا گُل دی کھا بیٹھی ڈھیر دواواں بس کر گلناز گُل Gulnaz Gul

جی کردا اے اپنے اَتھرو ‏اوہدی اَکھ وچ دَھر کے ویکھاں Jee Kar Da Ae Apne Athro Aohdi Akh Wich Dhar Ke Vekhan ‏ عشق سمندر تَر کے ویکھاں ‏اِنج وی پینڈا کر کے ویکھاں ‏تینوں ویکھ کے جی پینی آں ‏جے آکھیں تے مَر کے ویکھاں؟ ‏جِِتن والیا ویکھ رہی آں ‏آکھیا سی توں ہَر کے ویکھاں ‏نیناں دی جھولی وچ مکھڑا ‏اَیدھر کر میں بَھر کے ویکھاں ‏سارے تینوں رَج رَج ویکھن ‏میں دنیا توں ڈَر کے ویکھاں ‏تیری تاہنگھ دی انگلی پھڑ کے ‏پندھ اولّا کر کے ویکھاں ‏جی کردا اے اپنے اَتھرو ‏اوہدی اکھ وچ دَھر کے ویکھاں ‏مِلے جے سوہنے نیناں والا ‏اوہدے رُوپ نوں جَر کے ویکھاں ‏صغرؔا ہُن تے جی کردا اے ‏پیار دی اَگ اِچ ٹَھر کے ویکھاں ‏ صغرا صدف Sughra Sadaf

چَل عِشق قَلندر بَنا مَینوں اَپنے سَنگ  رَلا مَینوں Chal Ishq Qalandar Bana Meeno Apne Sang Rala Meeno ڈَھول وَجا  کَے عِشّقَے وَالا اَپنے  نَال نَچَا  مَینوں اَپنے  وَانگ  مَست  بَنا  کَے اَپنے  سِینَے لَا  مَینوں چَل عِشق  قَلندر بَنا مَینوں اَپنا رَنگ چَڑھا مَینوں

ﻣﭩّﯽ ﺍﻧﺪﺭ ﻣﭩّﯽ ﺳﻮﺋﯽ ﻣﭩّﯽ ﺩﮬﺎﮌﯾﮟ ﻣﺎﺭ ﮐﮯ ﺭﻭﺋﯽ Mitti Andar Mitti Soi Mitti Dhadein Mar Ke Roi ﺍﺱ ﻧﮯ ﺍﭘﻨﺎ ﻧﻮُﺭ ﺑﮑﮭﯿﺮﺍ ﮨﻢ ﻧﮯ ﺍﭘﻨﯽ ﻣﭩّﯽ ﮈﮬﻮﺋﯽ ﻣﭩّﯽ ﻣﯿﮟ ﮐﭽﮫ ﺭﺳﺘﮯ ﮐﮭﻮﺟﮯ ﺍﻥ ﻣﯿﮟ ﺍﭘﻨﯽ ﻣﭩّﯽ ﮐﮭﻮﺋﯽ ﮔﺮِﯾﮧ ﺑﮭﯽ ﻻ ﺣﺎﺻﻞ ﭨﮭﮩﺮﺍ ﻣﭩّﯽ ﮨﯽ ﺩﻥ ﺭﺍﺕ ﺑﮭﮕﻮﺋﯽ ﺳﭙﻨﻮﮞ ﮐﺎ ﺍﮎ ﺑﺎﻍ ﻟﮕﺎﯾﺎ ﻣﭩّﯽ ﻣﯿﮟ ﺟﺐ ﻣﭩّﯽ ﺑﻮﺋﯽ

اوکھے پینڈے، لمیاں نی راہواں عشق دیاں درد جگر، سخت سزاواں عشق دیاں Aukhhe pende, lamiyan ni rahvan ishq diyan Dard jigar, sakht sazawan ishq diyan پھلاں ورگی جندڑی عشق رُلا چھڈدا سرِ بازار چاہوے عشق نچا چھڈدا ککھ نہ چھڈے دیکھ وفاواں عشق دیاں Phullan vargi jindri ishq rula chhad-da Sar e bazar chahve ishq nachaa chhad-da Kakhh na chhadde dekh wafawan ishq diyan سجناں باہجوں ذات صفاتاں عشق دیاں وکھری کُلی دن تے راتاں عشق دیاں ہین چودہ طبقاں اندر تھاواں عشق دیاں Sajna bahjon zat sifatan ishq diyan Wakhhri kalli din te ratan ishq diyan Hain chaudah tabqan andar thavan ishq diyan ہر ہر دل، ہر تھاں وچ عشق سمایا اے عرش فرش تے عشق نے قدم ٹکایا اے عین باطل عین الحق صداواں عشق دیاں Har har dil, har thaan vich ishq samaya ai Arsh farsh te ishq ne qadam tikaya ai Ain batil ain ul haq sadavan ishq diyan عشق دی ہستی مستی یار مٹا دیوے اگ ایہہ عشق دی دل دی دوہی جلا دیوے بلھےؔ وانگ نچاون تاراں عشق دیاں Ishq di hasti masti yar mita deve Ag aih ishq di dil di duhi jalaa deve Bulhe wang nachavan taran i...

تیرے تے اتبار نئیں کیتا جا سکدا جھوٹا ایں ناں پیار نئیں کیتا جا سکدا Tere te aitbaar nahi kita ja sakda Jhootha ae na pyar nahi kita ja sakda دل دے سودے اکے پکے ہوندے نیں دل دا کاروبار نئیں کیتا جا سکدا Dil de saude akke pakke hunde ne Dil da karobar nahi kita ja sakda منیا جیون دے لئی پیار ضروری اے سوچاں تے اسوار نئیں کیتا جا سکدا Maniya jeevan de layi pyar zaroori ae Sochan te aswaar nahi kita ja sakda چپ کر سانُوں چہرے پڑھنے آوندے نیں اکھراں وچ اظہار نئیں کیتا جا سکدا Chup kar sanu chehre parhne aunde ne Akhran vich izhaar nahi kita ja sakda دل دیون لئی کملا ہویا پھرناں ایں تینوں تے انکار نئیں کیتا جا سکدا Dil dewan layi kamla hoya phirna ae Tainu te inkaar nahi kita ja sakda