HIJAR

یار کو رغبت اغیار نہ ہونے پائے گل تر کو ہوس خار نہ ہونے پائے Yar Ko Ragbat Aghyar Na hone Paye Gul Tar Ko Hos Khar Na Hone Paye اس میں در پردہ سمجھتے ہیں وہ اپنا ہی گلہ شکوۂ چرخ بھی زنہار نہ ہونے پائے فتنۂ حشر جو آنا تو دبے پاؤں ذرا بخت خفتہ مرا بیدار نہ ہونے پائے ہائے دل کھول کے کچھ کہہ نہ سکے سوز دروں آبلے ہم سخن خار نہ ہونے پائے باغ کی سیر کو جاتے تو ہو پر یاد رہے سبزہ بیگانہ ہے دو چار نہ ہونے پائے جمع کر لیجئے غمزوں کو مگر خوبئ بزم بس وہیں تک ہے کہ بازار نہ ہونے پائے آپ جاتے تو ہیں اس بزم میں لیکن شبلیؔ حال دل دیکھیے اظہار نہ ہونے پائے شبلی نعمانی Shibly Noumani

سترګې غزل، شیشې غزل، سترګو کښې خندا غزل شونډې غزل، رنګې غزل، شونډو کښې موسکا غزل Stargay Ghazal, Sheshay Ghazal , Stargo Ke Khanda Ghazal Shunde Ghazal , Range Ghazal , Shundo Ke Moska Ghazal زلفې غزل، جالې غزل، زلفو کښې هر ول غزل تورې نرۍ وريځې غزل، خال پکښې لا بل غزل غونډه سپینه زنه ده والله چې مکمل غزل لوړه نرۍ پوزه کښې نتکۍ غوټۍ غزل غزل دنګه نرۍ غاړه یو پۀ سل غزل او تل غزل هره سپینه لیچه غزل، هره سره منګول غزل قد غزل، قامت غزل، سینه غزل، او هـار غزل درنګ غزل، غرور غزل، اقرار غزل، انکار غزل وخت د پیغلتوب ځواني غزل، شوخي سـینګار غزل زړۀ غزل، درزا غزل، تادي غزل، تلوار غزل سړيکي غزل، اوف غزل، مستي غزل، خمار غزل شب غزل، شبنم غزل، چمن غزل، بہار غزل څۀ دروغ رښتیا وي د راتلو وعدې غزل غزل سه لنډي اوږدې وي د وصال نيټې غزل غزل کله شرابي سترګې اودې اودې غزل غزل کله پۀ خندا کښې اننګي مڼې غزل غزل اصل کښې دا درې غزلې دي چې شي رښتیا غزل يو دې پيدايښت، بله ځواني، بله پناه غزل روغانے بابا Roghany Baba

پـۀ کاتـۀ کاتـۀ مـې سترګـې پۀ خـاتـۀ شـي چــې خـبـر دې د راتــلـو رابـانـدې وشـي Pa Katu Katu Mi Stargy Pa Khatu Shi Che Khabar De Da Ratlo Rabandy Woshi تـۀ خـو اوس لـۀ مـا نـه لاړې، مـرور شـوې دا زمـا یـاري دې هــم ګـونـدې پۀ زړۀ شـي . ګــوره تـا رابــاندې کــومـې کــوډې وکــړې کۀ پۀ پښو درځنې درومم، زړۀ مې نۀ شي . چــې ديـدن د مـئـيـن وکــړمه تــازه شــم لـکـه کـښـت چـې پۀ باران سره اوبۀ شـي . د ښـۀ یـار بېلتون د ستونـي پرې کول دي پــۀ يرغ به ستونے چېرې پرې کاوۀ شــي . پـۀ ارمان د هغه وخت یم، درېـغـه درېـغـه کـۀ د زنې سېب یې بیا زما پۀ خولۀ شــي . د خـپـل يـار د جــدایـیـه هـســې کـار دے لـکـه سا چې لـۀ وجــوده پـۀ واتــۀ شــي . بخــتـــه هــومـره مــدد بـیـا راسـره وکــړه چې په غېږ کښې مې بیا تللی یار ویده شي . د خوشحـال ســلام پــۀ واړه ښــو یــارانــو ګوندې بیا مې پۀ لـیدو سـره زړۀ ښـۀ شــي خوشال خان خټک Khushal Khan Khattock

رنګونه د سپرلي د ګل غوټۍ د مخ نه جوړ کړه يو داسې ښکلے مخ د زندګۍ د مخ نه جوړ کړه Rangona Da Sparly Da Gul Ghotai Da Makh Na Jod Krra Yaw Dase Hkoly Makh Da Zindagi Da Makh Na Jod Krra مودې وشوې د عرش نه تماشه کوې د فرش يا خدايه دا وطن مې د خدايۍ د مخ نه جوړ کړه د عــلــم او هـــنـــر د تـجـروبـو د فــن اسـتـاذه يو خيال له مې پيکر د آذادۍ د مخ نه جوړ کړه را کــوز شـه د آسـمـان د سِــيارو او س‍ِــتــارو نه يو داغ راته پۀ زړۀ کښې دسپوږمۍ د مخ نه جوړ کړه وحشت دے کرښې کرښې وینې وینې هر يو مخ دے مُسکے مُسکے ګلاب د بېوسۍ د مخ نه جوړ کړه يا ســــــيالــه ښــيـواګــره يه جــانانه مُصــوېره د ژوند د ناوې کور د غرڅنۍ د مخ نه جوړ کړه اکبر سيال صېب Akbar Sial

دا غم پهٔ ما سیوا دے، دغه غم راسره یؤسه خیر دے ډېر ماته پهٔ سر کړه، تهٔ لږ کم راسره یؤسه Da Gham Pa Ma Sewa Dy , Dagha Gham Rasara Yawsa Khair Dy Der Mata Pa Sar Krra Tu Lag Kam Rasara Yawsa راشه دې پولې ته کښینه، دا واښهٔ تهٔ بروټي کړه دغه پنډ ماته پهٔ شا کړه، دا شړشم راسره یؤسه د ممبر د پاسه ناست ئې دغه سپينې حورې ستائې راشه خلک ژوندون وسول، لږ مرهم راسره یؤسه دغه تور او تهمت څهٔ وي؟ د سِتم اندازه څهٔ ده؟ راشه یو تهمت مې واخله، یؤ سِتم راسره یؤسه زهٔ د کلي د هوښیار نه بس پهٔ دې خبره بیل شوم ما وې ماله قلم راکړه، دهٔ وې بم راسره یؤسه دا د هجر تورې شپې به د وصال سپوږمۍ رڼا کړي راشه لاس پهٔ لاس کښې راکړه یو قدم راسره یؤسه اے د جهل پهٔ تیارو کې د روښان فکر خاونده راشه ګران دانشه راشه، دا تورتم راسره یؤ سه بخت زاده دانش صېب Bakht Zada Danish

انکار کوي نۀ سم کوي اقرار ستا باڼۀ پۀ دوه زړۀ کښې وي هر وخت ستا نه ځار، ستا باڼۀ Inkar Kawi Na Sam Kawi Iqrar Sta Banrru Pa Dwa Zrru Ke Vi Har Wakht Sta Na Zar , Sta Banrru نۀ نېغ دي نۀ کاږۀ دي نۀ ولاړ دي نۀ پراته دي څۀ بل شانتې خوارۀ وارۀ دي یار ستا باڼۀ کونړ دے کۀ پکتیا ده کۀ لغمان دے کۀ کابل دے را یاد کړي ښایسته د کندهار ستا باڼۀ ګودر دے مازیګر دے هم پۀ نښه زما زړۀ دے حېران یم چې نور څۀ ته دي ایسار ستا باڼۀ دا څوکې یې زما پۀ زړۀ کښې ښښې کړه چې سرې شي سینګار دي خو لږ نور غواړي سینګار ستا باڼۀ د څۀ سره تشبیه ورکړمه هیڅ پرې نۀ پوهېږم د څۀ پۀ شانتې تېز کوي ګوزار ستا باڼۀ زما د زړۀ زخمونه د ګلونو نه ښایسته دي زما زړګے ساتي باغ و بهـــار ستا باڼۀ یو پڅ دے بل تېرۀ دی بیا یو پڅ دے بل تیرۀ سم چا دي تیرۀ کړي وار پۀ وار ستا باڼۀ د زړۀ زخم ګنډل کۀ جوړول کۀ لټول وي پۀ هر ځاې کښې د مینې وي پکار ستا باڼۀ یو څو زړونه پیېل دي خو د کومې زاویې نه پۀ چل باندې پوهیږي د دې کار ستا باڼۀ د زړونو د زخمونو بازارونه به تاودۀ شي کۀ بیا چرته راپېښ شو پۀ دې لار ستا باڼۀ خاموشه خاموشي شي ښکلي هم ګوته پۀ خولۀ شي چ...

ما درته مخکښې پۀ راستۍ د مينې جام ايښے وو جانانه تا د ټګۍ دام ايښے وو Ma Darta Makhke Pa Rastay Da Meeny Jaam Ekhay Wo Janana Ta Da Tagay Daam Ekhay Wo اعتبار مې پاڅېدو لۀ تا نه زۀ دې پۀ ژوند کړمه ستومانه تا خو زۀ وسومه جانانه دا‌ درته چا زما د مرګ مخکښې پېغام ايښے وو جانانه تا د ټګۍ دام ايښے وو تا هيڅ کتلي نۀ دي ما ته ماسره کړې ده تا زياته هر څۀ دې وغورځول شاته ما ستا دپاره پۀ خپل سر څومره ناکام ايښے وو جانانه تا د ټګۍ دام ايښے وو قدر زما د محبت کړے تا نۀ دے يو ساعت پاللے تا هيڅ نۀ دے پت ما مطهر درته هر وختې لاس پۀ نام ايښے وو جانانه تا د ټګۍ دام ايښے وو فدا مطهر Fida Muthir