HIJAR

پۀ خوار نصيب کښې به مې څۀ رنګه رڼا راشي زۀ چې ډيوې ته تيلے ورکړم نو هوا راشي Pa Khuwar Naseeb Ke Ba Mi Sa Ranga Ranra Rashi Zu Che Deve Ta Tely Warkram Nu Hawa Rashi چې پۀ ليدو يې زما مړ وجود کښې سا راشي هغۀ ته ووايه چې خپل کلي ته بيا راشي د خپل وطن بدامنۍ داسې خفه کړے يمه چې څوک پۀ کړس خندا کوي ما له ژړا راشي کۀ ستا دارو دي او کۀ دي د دکاندار پېسې هرڅۀ به وشي خو مورجانې چې تنخوا راشي زما‌ د‌ برښې خوشالۍ دې ټولې ستا نصيب شي مورجانې ستا ټول تکليفونه دې پۀ ما راشي عاجزه زۀ يې د جنت سره تشبيه ورکووم ذکر چې چرته هم زمونږ د پښتونخوا راشي زيت الرحمن عاجز Zetur Rehman Aajiz

ما وې نن به حال درته د زړۀ وايم تۀ چې پۀ غصه شوې اوس به څۀ وایم Ma We Nan Ba Hal Darta Da Zru Waim Tu Che Pa Ghusa Shwy Os Ba Sa Waim اوس راته لږ غوږ کېږده چې زۀ وایم تېر چې دي پخوا هغه به نۀ وایم تۀ خو اجازه راکړه چې ووایم خیر دے څۀ به وایم څۀ به نۀ وایم ټيټ دې شي باڼۀ پۀ ځېر کتو زما اوس به نو زۀ چا ته پښتانۀ وایم بد مې پۀ اغیار هم پېرزو کېږي نه زۀ چی ورته بد وايمه ښۀ وايم تا مې یو ناڅاپه لاس پۀ خولۀ کېښود پوهه وې چې نن درته د زړۀ وايم ودې كړه لۀ زلفو لۀ بڼو تپوس زۀ حمزه چې سم کله کاږۀ وایم حمزه بابا Hamza Baba

اپنے آپ سے ہی کوئی ناطہ ٹوٹتا ہے چپ رہے تو ٹوٹ جاؤ گے اک دن Apne Aap Se Hi Koi Nata Toot'ta Hai Chup Rahe Tou Toh Toot Jaogy Ik Din بولو! کہ بولنے سے ہر مسئلہ ٹوٹتا ہے مَیں چپ رہوں تو اداسیاں بولتی ہیں بول پڑوں تو عکسِ آئینہ بولتا ہے جانے کب بولے گی وہ اک تصویر کب لبوں سے خوف کاپہرہ ٹوٹتا ہے لگتا ہے اچانک آ ملے مجھے کسی روز روز خواب میں اک ستارہ ٹوٹتا ہے یوں آتی ہیں تیری یادیں میری طرف بپھری نہر کا جیسے کنارہ ٹوٹتا ہے نجم سراج Najam Siraj

اَگر ہم بُھولنا چایں Agar Hum Bholna Chahein اَگر ہم بُھولنا چاہیں تو تُم کو بُھول سکتے ہیں ہاں یَکسَر بُھول سکتے ہیں سَراسَر بُھول سکتے ہیں مگر یہ بات تو تَب ہے اَگر ہم بُھولنا چاہیں ارسلان عباس Arsalan Abas

   چمن میں پھول کھلے ہیں، بہار آئی ہے ہمارے زخمِ محبّت کی رونمائی ہے Chaman mein phool khhile hain, bahar aiy hai Hamare zakhm e muhabbat ki runumaiy hai مرے قریب نہ آؤ کہ مصلحت ہے یہی تمہارے قُرب میں اندیشۂ جدائی ہے Mere aareeb na aao ke maslihat hai yehi Tumhare qurb mein andesha e judaiy hai صباؔ اکبرآبادی Saba Akbar Abadi

قفل اندر سے لگا لیتــــــے ہیں زندانوں میں اُف تمـــــنّائے اسیری تیرے دیوانوں کی Qufl andar se laga lete hain zindanon mein Uff tamanna e aseeri tere deevanon ki پنڈت آنند نرائن مُلّا Pandit Anand Narain Mulla

کچھ کم سواد لوگ بدن ماپتے رہے عورت کا سارا حسن مگر گفتگو میں تھا Kuch kam sawad loag badan mapte rahe Auqat ka sara husn magar guftugu mein tha