Man Aan Yakham Keh Az Aatish Guzasht o Aab Nashud Dua e Yak Lab Mastam Keh Mustajab Nashud

 

منظوم ترجمہ
مرزا ارشد علی بیگ
Mirza Arshad Ali Baig
Adman ,pennsylvania
فارسی غزل
Farsi Ghazal
من آن یخم که از آتش گذشت و آب نشد
دعای یک لب مستم که مستجاب نشد
Man Aan Yakham Keh Az Aatish Guzasht o Aab Nashud
Dua e Yak Lab Mastam Keh Mustajab Nashud

 
من آن گلم که در آتش دمید و پرپر شد
به شکل اشک در آمد ولی گلاب نشد
Man Aan Galam Keh Dar Aatish Dameed o Parpar Shud
Ba Shakal Ashk Dar Aamad Wale Gulaab Na Shud

 
نه گل که خوشه‌ی انگور گور خود شده‌ای
که روی‌شاخه دلش خون‌شد و شراب نشد
Na Gul Keh Khosha e Angoor Gor Khud Shuda Ee
Keh Ravi Shakha Dalish Khoonshud o Sharaab Nashud

 
پیا مبری که به شوق رسالتی ابدی
درون غار فنا گشت و انتخاب نشد
Mubry Keh Ba Shouq Resalti Abadi Piya
Daron e Ghar Fana Gasht o Intekhaab Nashud

 
نه من که بال هزاران چومن به‌خون غلطید
ولی بنای قفس در جهان خراب نشد
Na Man Keh Baal Hazaran Choman Ba Khoon Ghalteed
Wale Bana e Qafas Dar Jahan Kharaab Nashud

 
هزار پرتو نور از هزار سو نیزه
به شب زدند و جهان غرق آفتاب نشد
Hazar Parto Noor Az Hazar So Nezah
Ba Shab Zadand o Jahan Gharaq Aaftaab Nashud

 
به‌خواب رفت جهان آنچنان که تا به ابد
صدای هیچ خروسی حریف خواب نشد
Bakhuwab Refat Jahan Aanchanan Keh Ta Ba Abad
Sadaa e Heech Khurosi Hareef Khuwab Nashud

 

کلام غلام رضا طریقی
منظوم ترجمہ
مرزا ارشد علی بیگ
Mirza Arshad Ali Baig
Adman ,pennsylvania

گُزر کے آگ سے وہ برف ہُوں جو آب نہ ہو
میں وہ دُعا ہوں کبھی جو کہ مستجاب نہ ہو
Guzar Ke Aag Se Woh Barf Hoon Jo Aab Na Ho
Main Woh Dua Hoon Kabhi Jo Keh Mustajab Na Ho

 
وہ گُل ہوں آتشِ دل کو مزید بھڑکا دے
جو بن کے آنسو ٹپکتا ہو پر گلاب نہ ہو
Woh Gul Hoon Aatsh e Dil Ko Mazeed Bhadka Dy
Jo Ban Ke Aansoo Tapakta Ho Par Gulaab Na Ho

 
میں ایک خوشۂ انگور ہوں گلاب نہیں
وہ شاخِ دل ہُوں لہو ہو مگر شراب نہ ہو
Main Aik Khoshah e Angoor Hoon Gulaab Nahi
Woh Shakh e Dil Hoon Lahoo Ho Magar Sharaab Na Ho

 
میں شوقِ ابدی رسالت کا وہ پیمبر ہوں
فنا ہو غار میں اور اُسکا انتخاب نہ ہو
Main Shouq e Abadi Resalat Ka Woh Paimbar Hoon
Fana Ho Ghar Mein Aur Uska Intekhaab Na Ho

 
مری طرح سے ہزاروں کے پر تھے خوں آلود
مگر یہ چاہا بِناۓ قفَس خراب نہ ہو
Meri Tarah Se Hazaron Ke Par Thay Khoon Aalood
Magar Ye Chaha Banayr Qafas Kharab Na Ho

 
ہزاروں نور کی کرنیں ہزار ہا نیزے
کہیں یہ شب ہی گزر جائے آفتاب نہ ہو
Hazaron Noor Ki Kirnein Hazarha Nezay
Kahein Ye Shab Hi Guzar Jaye Aaftaab Na Ho

 
زمانہ سو ہی گیا ابدی نیند میں جیسے
صداۓ مُرغِ سحری مُخل بخواب نہ ہو
Zamana So Hi Gaya Abadi Neend Mein Jaise
Sadaa e Murgh Sahri Muhal Bakhuwab Na Ho