Pase Pase Chali Jawani Paas Na Sadiya Yaaran
پاسے پاسے چلَی جوانی
پاس نہ سدیا یاراں
Pase Pase Chali Jawani
Paas Na Sadiya Yaaran
ساتھی کون محمّدؔ بخشا
دَرد ونڈے غمخواراں
مان نہ کرئیو رُوپ گھنے دا وارث کون حُسن دا
سَدا نہ رہن شاخاں ہَریاں ، سَدا نہ پھُل چمن دا
سَدا نہ تابش سُورج والی ، جیویں کر وقت دوپہراں
بے وفائی رسم محّؔمد ، سَدا ایہو وچہ دہراں
لکھ ہزار بہار حُسن دی خاکو و چہ سمانی
لاء پریت محمّؔد ، جس تھیں جگ وچہ رہے کہانی
سَدا نہ باغیں بُلبُل بولے ، سَدا نہ باغ بہاراں
سدا نہ ماپے ،حُسن جوانی ، سدا نہ صحبت یاراں
جنہاں تناں عشق سماناں، روناں کم اوناہاں
ملدے روناں، وچھڑے روناں، روناں ٹردے راہاں
جس دل اندر عشق سماناں، اوس نئیں فر جاناں
توڑے سوہنے ملن ہزاراں، اسی نئیں یار وٹاناں
مالی دا کم پانی دینا ، بھربھر مشکاں پاوے
مالک داکم پھل پھل لانا ، لاوے یا نہ لاوے
میں انہاں تے تلکن رستہ، کیونکر رہوے سنبھالا
دھکے دیون والے بہتے، توں ہتھ پکڑن والا
جنہاں پچھے پاپ کماوِیں، اوہ کتھے تیرے گھر دے
پیر پسار پئیوں وچ ویہڑے ،کڈھو کڈھو کردے
نیچاں دی اشنائی کولوں، فیض کسے نئیں پایا
ککر تے انگور چڑھایا، ہر گچھا زخمایا
مسجد ڈھا دے ، مندر ڈھادے
ڈھادے جو کجھ ڈھیندا
اک بندیاں دا دل نہ ڈھاویں
سوہنا رب دلاں وچ رھندا
اپنے یار دے بیلے وِچوں، تُمّے چُن چُن کھایئے
ہور کِسے دے باغ دے اندروں، میوے لین نہ جایئے
مُرشد دے دروازے اُتے، محکم لائیے جھوکاں
نوے نوے نہ یار بنائیے، وانگ کمینیاں لوکاں
جدوں وچھڑن دلدار دلاں دے
تے کون روئے فیر تھوڑا
سب روگاں وچُوں روگ محمد
جس دا ناں وچھوڑا
فضل تیرے نال لوہے تردے
پھٹیاں دے سنگ رل کے
کتے وی جنت جاون محمد
سچیاں دے سنگ رل کے
Comments
Post a Comment