Har Yao Gul Dy Panre Panre,Neshta Sah Yawa Ghutai Ke Pa Sparly Ke Hum Khazan Dy , Weer Jarra Da Pa Khadaye Ke

هر یو ګل دے پاڼې پاڼې، نيشته ساه یوه غوټۍ کښې
پۀ سپرلي کښې هم خزان دے، ویر ژړا ده پۀ ښادۍ کښې
Har Yao Gul Dy Panre Panre,Neshta Sah Yawa Ghutai Ke
Pa Sparly Ke Hum Khazan Dy , Weer Jarra Da Pa Khadaye Ke
Each flower is a leaf, there is no breath in a bud.
There is autumn even in spring, there is fear in happiness.

دا زما خاورې ایرې ژوند، پکښې ستا نیازبینه مینه
لکه ګل وي چا ټومبلے، پۀ ريښې ریښې پګړۍ کښې
Da Zama Khaore Ere Jwand , Pake Sta Niazbeena Meena
Laka Gul Vi Cha Tombaly , Pa Rekhy Rekhy Pagrraye Ke
This is my soil life, with your unintentional love.
Someone is like a flower, in a turban.

تږے تږے یم چې نۀ یې، جل مې اخلي چې دې وینم
اخر ساه به رانه ووځي، په دې تنده لېونۍ کښې
Tagy Tagy Yam Che Na Ye, Jal Mi Akhly Che De Weenam
Akhir Sah Ba Rana Wozi , Pa De Tanda Lewanay Ke
I am thirsty that you are not there, I am jealous to see you.
At last I will be able to breathe in this thirsty mad man.

چې دې خپل زړګي ته ګورم، د یارانو پۀ محفل کښې
لـکـه کـور د چـا کـنډر وي، پـۀ آبـاده آبـادۍ کـښې
Che De Khpal Zarrgi Ta Goram , Da Yarano Pa Mehfil Ke
Laka Kor Da Cha Kandar Vi,Pa Abada Abadai Ke
When I look at my heart, in the gathering of friends.
Whose house is like a house, in a prosperous life.

برقه! ستا دا شاعري هم، عجیبه شان محسوسېږي
لکه دشته کښې څوک اوري، خپل اواز پۀ واپسۍ کښې
Burqa! Sta Da Shairy Hum , Ajeeba Shaan Mahsosegi
Laka Dashta Ke Sok Aory , Khpal Awaaz Pa Wapasaye Ke
Electricity! This poetry of yours also feels strange
As if someone is listening in the desert, he is returning his voice.
سعدالله جان برق
Saadullah Jan Barq